Then Odgurmış replied: "I heard thy speech; Now listen to the counter-truth I teach!
Odgurmış cevap verdi ve : — Ben senin sözlerini dinledim, şimdi sen de benim sözlerimi dinle — dedi —
ئودغۇرمىشنىڭ دۇنيانىڭ نۇقسانلىرىنى سۆزلىشى. قۇتادغۇبىلىكنىڭ 42-بابى، 3512–3645-بېيىتلەر.
Then Odgurmış replied: "I heard thy speech; Now listen to the counter-truth I teach!
Odgurmış cevap verdi ve : — Ben senin sözlerini dinledim, şimdi sen de benim sözlerimi dinle — dedi —
This world has charmed thy heart and won thy love; Its very faults seem virtues from above!
Bu dünya kendisini sana çok sevdirmiş, onun bütün kusurları sana fazilet gibi görünmüş.
Nor do I marvel, for the proverb says: 'Whatever thing is loved conceals its ways.'
Sana hayret etmem, meselde de vardır : hangi şey sevilirse, onun kusurları görünmez.
Because the world has made itself so sweet, Its defects seem like virtues at thy feet!
Ey memleketin büyüğü, dünya kendisini sevdiği için, onun bütün kusurları sana fazilet gibi gelmiş.
Hear what the enraptured lover said of old, Whose heart the chains of deep affection hold:
Sevmiş insan ne der, dinle, seven nazarında sevgilinin kusuru en büyük fazilettir.
'The mark of fervent love is manifest: The loved one's every flaw is deemed the best!'
Ey şöhretli, sevgilinin nişanı, hakikatte şudur: sevilenin kusuru fazilet olur.
The surest sign that thou dost love this earth Is that thy heart takes every vice for worth.
Senin dünyayı sevdiğinin alâmeti budur, onun bütün kusurlarını gönlün fazilet gibi kabul etmiş.
Why dost thou praise this fleeting world to me? Now let me bare its blemishes to thee!
Bu dünyayı sen bana nasıl öğersin, onun kusurlarını sana ben söyleyeyim.
When Father Adam sinned, God struck his bliss, And made a dungeon of this dark abyss!
Adem günah işleyince, Tanrı onu cezalandırdı, kadir Tanrı bu dünyayı ona zindan yaptı.
Within a prison what desires could dwell? True joy and bliss in Paradise excel!
Zindanda ne gibi arzu ve dilek ararsın, dilek, arzu ve saadet cennet içinde bulunur.
In Eden Adam ate the wheat-grain grain; This world was made a purgatory pain!
Adem cennet içinde buğday tanesi yedi, bu dünya evi ona bir temizlenme yeri olarak yaratıldı.
What God abhors is Satan's fondest prize, And what God spurns, the Fiend still magnifies.
Bu şeytanın sevdiği Tanrının yerdiğidir, Tanrının sevip bıraktığını ise, o daha çok sever.
Whenever God elects a chosen slave, He keeps him poor, his pilgrim path to save.
Tanrı her hangi bir kulunu seçerse, ona dünya malı vermez, bu sûrede onun yolunu temizler.
No true good lies in worldly fortune's grace; It parts from God and strips religion's base.
Bu dünya saadeti hiç de iyi bir şey değildir, insanı Tanrı'dan uzaklaştırır, din için asıl felâket budur.
The fool who claimed: 'I am a god indeed!' Sought world domain, then perished like a beast in need!
-Tanrıyım— diye böbürlenen insan dünyaya hâkim olmak istedi ve köpek gibi, geberip-gitti.
When mortals wax too rich, their pride grows steep; Humility is found where wants are deep.
insan zenginleşirse, aşağılık olur, alçak gönüllülük ancak fakirlik ile mümkündür.
Behold, man naked came, and naked flies! Why heap up wealth that he must leave and prize?
Çıplak doğmuş olan insan çıplak gidecektir, dünya malını toplamak neye yarar, tekrar bırakılacak olduktan sonra.
Why dupe thyself, O mortal marked for death, A two-day guest upon this fleeting breath?
Ey fânî, niçin kendini aldatıyorsun, sen burada iki günlük misafirsin.
Thou knowest life must end in death's cold room; Ready stands death, awaiting its appointed doom!
Bilirsin ki, hayat ölmek içindir, ölüm hazırlanmıştır, sâdece vaktini bekliyor.
One gate the world threw wide when we were born; The second gate is death, where all pass torn!
Bir kapı açıldı — dünya kapısı, bir kapı daha açılır, o kapı ölüm kapısıdır ve her kes oraya girer.
For two short days of fleeting vanity, Fling not thyself into fire's calamity!
iki günlük avunma için, kendini bile-bile zorla âteşe atma.
Fickle and faithless is the wheeling sphere; Whate'er it gives, it snatches back in fear!
Dönek dünya vefasızdır, saadeti kararsızdır, ne verdi ise, yine çabucak alır.
It makes no difference 'twixt the slave and king, Nor winnows base from best in anything.
insanları kul veya bey diye ayırmaz, bu daha iyi veya daha kötüdür diye, ayırt etmez.
It weds one prince, yet casts its wandering eye To beckon in a new lord passing by!
Birini kendisine bey olarak seçer, fakat bakarsın, her gün başka bir beyi çağırmakta devam eder.
In truth this world is like a shadow thrown: Chase it, it flees; flee it, it dogs thine own!
Dikkat edersen, dünya gölge gibidir, takip edersen, kaçar, kaçarsan, o senin peşine düşer.
Unto this truth an ancient saying clings; Grasp well its sense, upright in holy things:
Dikkat et,-imdi şu söz buna benzer, ey hâlis yürekli, bunun mânasını anla.
'The world eludes who pursues its pace, Yet if thou flee, it follows in the chase!
Kim kendisini kovalarsa, bu dünya ondan kaçar, eğer ondan kaçarsan, bu defa o seni kovalar.
World-wealth bears malice toward religion pure; Devour the world, and faith will not endure!'
Bir de bu dünya malının dine karşı kini vardır, dünyaya nail olunca, din ihmâl edilir, buna dikkat et.
Decked in false charms, the world displays her grace, Like an adorned bride with painted face.
Bu dünya insanın karşısına süslenerek çıkar, süslü bir gelin gibi, gönülü heyecanlandırır.
Yield to her love, she proves a shrewish crone, Clutching thy robe with ceaseless brawling groan!
Gönül verirsen, huysuz bir acuze olur, yaka ve yene yapışır, dırdırının ardı-arkası kesilmez.
Fickle in faith, capricious in her tie, She stays not three moons ere she passes by!
Tavır, hareketi de vefasız ve dönektir, kocası ile doğru-dürüst üç ay bile geçinmez.
Whoever binds his heart to such a dame, Alas, wastes all his life in hollow shame!
Bir kimse ona gönül bağlarsa, yazık, hayatını boşuna ona feda etmiş demektir.
Most precious is each day of living breath; Squander it not on tasks undone in death!
Bu hayâtın her günü çok kıymetlidir, bunu boş yere sarf etmek doğru olmaz.
Life is the capital for deeds divine; Waste not this treasure, gallant brother mine!
Hayat her türlü iyilik için bir sermâyedir, ey kuvvetli insan, sen onu boşuna harcama.
All worldly goods in three sole classes fall: Halal, suspected, or forbidden all!
Bu dünya malının yalnız üç vasfı vardır: o ya helâl ya şüpheli yahut haramdır.
Halal demands account, haram brings pain; From what is doubtful, all the more refrain!
Helâl için hesap, haram için ceza vardır, eğer şüpheli ise, bundan da çok sakın.
The world first woos, then casts the swain away; Beguiles with peace, then tires of his display.
Dünya önce kendisini sevdirir, fakat sonra seveni kovar, huzur içinde avutur, fakat çabucak ondan bıkar.
It feeds with smiles and fattens him with cheer, Then wastes his flesh with sorrow, grief, and fear.
Güler yüzle onu besler, iyice semirtir, fakat türlü endişe ve kaygılar ile onu tekrar zayıflatır.
Its pleasures ever terminate in sighs; While patient grief ends in joyful skies!
Sevincine dikkat edersen, sonu endişedir, endişe ile geçen hayâtın sonu da sevinçtir.
If luxury crowns its crest, toil lurks below; If grief leads on, eternal blessings grow!
Tepesi nîmet ise, dibi minnettir, başı mihnet ise, sonu nimettir.
Hear what the wakeful, pious sage commands: 'Keep far, lest ruin strike thee at its hands!
Takva sahibi ve uyanmış olan insan ne der, dinle, uzak dur, bu dünya malının sana zararı dokunur.
Thy boasted riches are but poverty; And he who seems the poorest, rich is he!
Senin zenginliğin, bak, fakirliktir, senin nazarında kim fakir ise, asıl zengin olan odur.
Who now devours thee, thou shalt eat his bone, Avenged beneath the dark earth's silent stone!
Seni kim yerse, sonunda sen onun etini yersin, kara toprağın altında öcünü alırsın.
All thou hast built will crumble into dust, And all thy hoard will scatter in the gust!
Sağladığın bu nizam bozulacaktır, bu topladıkların tekrar dağılacaktır.
This world departs, an hour that flits away; The Next arrives: wake to the judgment day!
Bu dünya kısa bir zamanda gidecek, öbür dünya gelecektir, çok uyanık ol.
What passes on recedes with every sun; What approaches hastens swiftly on!
Gidecek olan gider, gün geçtikçe senden uzaklaşır, gelecek olan gelir, kısa bir zamanda sana ulaşır.
The wise man sets no heart on what must fade, But girds his soul for realms that never shade.
Bilgili insan fânî olana gönül vermez, akıllı ve ağır-başlı insan gelecek, olana hazırlanır.
Who knows that death is sure will not rejoice; Who sees the dead will heed no siren voice!
Ölümü bilen insan dünya saadetine kapılmaz, öleni gören insan da uzun müddet avunmaz.
The wayfarer builds no house upon the road; Nor does the migrant leave his goods bestowed!'"
Yola çıkan insan yol üzerinde evini yapmaz, göç eden kimse de eşyasını evde bırakmaz.
Thou art a guest; this world, a wayside inn; Plan not to linger long its walls within!
Sen misafirsin, bu dünya sana bir misafirhanedir, misafirhanede çok fazla şey aranmaz.
This worldly wealth is no fair, blessed prize; Whoever owns it changes in his ways and eyes.
Bu dünya malı hiç de iyi bir şey değildir, o kendisine sahip olanın tavır ve hareketini değiştirir.
True holy dervishes yielded goods and gold; The ascetic saw its void and fled its hold.
Tarikat ehli malını-mülkünü hakka verdi, zâhid, esassız olduğunu anlayarak, bu dünyayı terketti.
Though the fowler stays hidden from thy sight, World-goods are grain he scatters left and right!
Tuzak kuran her ne kadar sana görünmezse de, onun saçtığı yem bu dünya malıdır.
Heedless is mortal man, his eye so greed; How shall he shun the snare spread for his need?
însan gafildir ve gözü de çok haristir, böyle olan insan nasıl tuzağa düşmez.
Hear what the head of pious souls declared, Who from this worldly snare in caution fared:
Dinle, takva sahibi ve bu dünya işlerinde ihtiyatlı davranan insan ne der.
'The fowler hides, displaying but his bait, Which like a bride seduces to his gate.
Tuzak kuran görünmez, yalnız yemini gösterir, süslenmiş bir gelin gibi, gönülü çeler.
Greedy, impatient, heedless is thy plight; Taste but the bait, the snare clasps feet outright!'
Gözün harîs, kendin sabırsız ve gafilsin, yemini tadarsan, ayağın bağlanır.
Though all world-bounties heaped in one man's sway, And he lived blest a thousand years of day,
Bütün bu dünya nimetleri bir kimsede toplansa ve o huzâr ve saadet içinde bin yıl yaşasa bile,
What boots it, when at last the dark earth's fold And pit of sombre clay his bones shall hold?
Ne fayda, sonunda onun da gireceği yer bu kara toprağın altı, bu yağız yerin çukurudur.
Thy vanished life will seem a dream gone by, And every deed meet recompense on high!
Geçirdiğin hayat sana bir rüya olacak, ne yaptınsa, bunun karşılığını göreceksin.
Regret that day brings neither help nor cure; The years, the months, the days bear witness sure!
O gün peşiman olursan, bunun faydası yoktur, ne yaptınsa, yıl, ay ve gün buna şahittir.
All earthly joys in three things reside, And each with each is measured side by side:
Bütün dünya zevki şu üç şeydir, her üçünün tadı da birbirine müsavidir.
The first is food and drink to satisfy; The next, a wife to cheer her husband by;
Bu üçün biri yemek-içmektir, biri de erkeği avutan kadındır.
The third is sound health in a body whole— And this of all is dearest to the soul!
Üçüncüsü ise, sıhhatte yaşamaktır, bu üç şeyden en lüzumlu olanı da budur.
Yet all the sweet delight these three bestow Outweighed by three sad penalties of woe!
Bu üç şeyin bütün neş'e ve zevki, karşılığında yapılması icap eden diğer üç şeye değmez, ey memleketin büyüğü.
To eat and drink is pleasant going in; Disgorging it is vile and foul within!
Ey kardeş, zevkin biri yemek-içmektir, ey arkadaş, buna mukabil bunlar çıkarken fenadır.
Its pleasure spans three finger-lengths of throat; Past that, the belly heaves beneath its load!
Bu zevkin üç parmaklık boğaz içindir, ondan öteye giderse, karına,dolar.
Unwholesome food the humours will upset; And tainted humours bring a sick-bed's fret.
Eğer yemek hazım edilmezse, esas unsurları bozar, unsurlar bozulursa, insan hastalanıp, yatağa düşer.
Disease is death's advance, seizing its prey; And what delight can death convey, I pray?
însan için hastalık, her şeyden önce, ölüm habercisidir, ey insanların ihtiyatlısı, ölüm zevkli bir şey değildir.
The second joy is woman's warm embrace; Cold water washes follow in its place!
Başka bir zevk da kadın zevkidir, buna mukabil soğuk su ile yıkanmak vardır.
Then daughters, sons, and offspring multiply, Whose heavy burdens cause the heart to sigh.
Ondan sonra çoluk-çocuk dünyaya gelir, onların yükünü yüklenmek zahmetli bir iştir.
Hear what the singer of the verse makes known: 'Wife, sons, and daughters sap a man's backbone!'
Bu beyti söyleyen ne der, dinle, kadın ve çocuklar erkeğin kuvvetini keser.
'Fair converse with a woman is sweet joy; Cold bath of water follows to annoy.
Kadm ile beraber bulunmak çok güzel bir zevktir, fakat buna karşılık soğuk su ile yıkanmak zordur.
Wherever sweet delight is found, grief starts; Where honey drips, a bitter gall departs!'
Zevk nerede ise, mihnet de beraberdir, tatlı nerede ise, orada acı vardır.
If this be all the pleasure life can yield, Then world and life are one bleak, barren field!
Hayâtın zevki eğer bu ise, dünya tatsız bir mihnet yoludur.
Though sweet and pleasant seem my days in breath, All taste is stripped away by bitter death!
Bu zevk içinde geçen günler tatlıdır, fakat sonunda acı ölüm bunu tatsızlaştırır.
These three things form the sum of worldly taste, And thou hast heard how each is turned to waste.
Dünyanın bütün zevki bu üç şeydir, ey yumuşak huylu, bunları takip eden mihnetleri duydun.
This world is one sworn foe, the flesh another; Both cast their nets to trap and slay a brother.
Bu dünya bir düşman, vücut ise, başka bir düşmandır, bu iki düşmanın ağı her tarafa yayılmıştır.
The third is Satan, robber of our faith; May God preserve us from their harmful scathe!
Üçüncü düşman şeytan, bu din hırsızıdır, Tanrı bunların şerrinden muhafaza etsin.
Of these the fiercest foe is one's own clay; From carnality springs our sharpest fray!
Bunlar arasında en sert ve kötü düşman vücuttur, en çok gürültü de ondan çıkar.
At God's name mentioned, Satan turns and flees; Forsake the world, and thou art freed with ease.
Tanrı adını zikredersen, şeytan kaçar, gider, dünyayı bırakıp gidersen, ondan kurtulursun.
Yet how can man shake off his fleshly breath, Unless he drops it in the grasp of death?
Fakat vücûdu nasıl bırakırsın, onu ancak ölüm senden ayırabilir.
How well the ancient, learned sage has said! Hear what the words of wise men teach ahead:
Bilgili hakîm çok güzel söylemiş, bilgili hakimlerin sözünü dinlemek lâzımdır.
'My flesh inflicts distress and toilsome pain; Now bids me laugh, now drowns in tears again!
Bana vücûdum ıztırap ve zahmet çektirir, bâzan güldürür, fakat bâzan da ağlatır.
I roam the world to serve its base desire; Now starveling lie, now gorged in food's mire.
Onun arzusuna uyarak, dünyayı dolaşırım, bâzan aç yatarım, bâzan da tok.
One craving sated, straight another pleads; Once that is won, as lord of all it leads!
O bir arzusuna kavuşursa, bir başkasını ister, onu da bulursa, artık insana tamamen hâkim olur.
My strength is frail to crush this lustful foe; O merciful Preserver, lay it low!'
Ben bu vücûdu yenip, ona hâkim olamıyorum, merhametli rabbim, sen ona hâkim ol.
Such is the stubborn nature of the flesh: The more well-fed, the viler grows its mesh!
Bu vücût böyle kötü bir tıynettedir, onu kuvvetlendirirsen, daha çok kötüleşir.
A pampered colt turns wild, runs fierce astray, Flings down his rider, and gallops fast away!
Haşarı at semirirse, kudurur ve azar, sahibini yere vurur ve ondan kaçar.
The carnal self is like a hunting hound: When fattened fat, no master's right is found!
Vücûda bak, tam bir av köpeği gibidir, semirirse, sahibinin hakkını tanımaz.
Once filled, he scorns to chase the quarry down, And disobeys the hunter with a frown.
Karnı doyarsa, ava koşmaz olur, sahibinin arzusuna göre hareket etmez, yerinde durur.
The flesh resembles a spoiled, unruly child: Feed well his throat, he leaps to playmate wild!
Vücût küçük çocuğa benzer, karnı doyarsa, koşar, akranlarını arar.
When surfeited, the body slumbers still; If thou wouldst master it, deny its will!
Karın doyarsa, vücût tembelleşir, arzu ettiğin gibi olmasını istersen, onun istediğini vermemelisin.
Man's life in full is only three short days; The rest is fleeting dreams in nightly haze!
Hayat tamâmı-tamâmına üç gün sürer, bundan ötesi bir kaç rüya ve gecedir.
One day is yesterday, tomorrow one; Can today's life ensure tomorrow's sun?
Bu üç günden biri — yarındır, biri — dün geçti, bugünkü hayat acaba yarına ulaşacakmı.
Whatever lies beyond, count not for breath; I speak the unvarnished truth of life and death.
Bundan başka daha ne varsa, onu hayat telâkki etme, sana bunları izah ettim.
A woman's converse quenches passion's fire For one brief hour of transient desire;
Kadın ile bulunmak da ancak bâzı anlarda erkeklik âteşini söndürmek içindir.
That flame is quenched by any fair or plain, Whomever in the moment man may gain.
insan bu âteşi nasıl söndürse olur, ister güzel, ister çirkin olsun, sırası geldikçe kucaklar.
The palate's taste serves but to fill the frame; Once full, all further eating works to maim.
Bütün boğaz zevkleri karnın doymasıdır;' karın doyunca, en faydalı olanı yemekten el çekmektir.
Once gorged, sweet halva equals bitter grain; The gullet chokes and can no more contain!
Karın doyarsa, arpa veya helva birdir, hepsi artar, kalır, gireceği yol tıkanır.
Who slept on sugar-sweet or barley bread, Awakes at morning hungry and unfed!
îster şeker, helva, ister arpa, darı yemiş olsun, doyup yatan sabah tekrar aç kalkar.
Hear what the saintly pauper said of yore, Rich in his soul though destitute of store:
Dinle mal bakımından yoksul olduğu hâlde, gözü ve gönülü zengin olan, takva sahibi fakir ne der.
'Thou fedst on sugar-dainties sweet and prime; I ate coarse bran within my frugal time.
Sen tatlı dünya nimetleri yedin, ben ise, ancak kudretimin yettiği kepek ve darı yedim.
Yet both lay filled to rest at close of day, And that day's fleeting hours have passed away!'
Her ikimiz aynı derecede doyup akşam yattık, günüm geçti, gitti.
Heap up what wealth thou wilt, thou too must die; Two strips of shroud are all that with thee lie!
Dünyayı ne kadar toplarsan-topla, senin bundan muhakkak olarak beraber götüreceğin ancak iki bez parçasıdır.
Pauper and prince, when death has struck them down, Lie level in the dark earth without crown!
Fakir ve zengin, ölümden sonra, her ikisi de kara toprağın altında tekrar müsavi olur.
For two days' fleeting peace that glides away, Why dupe thyself with life's seductive ray?
Hayatta iki günlük geçici huzur için neden kendini aldatıyorsun.
Thou lustest after treasures to obtain; Death lusts with equal greed to end thy reign!
Sen dünya malını toplamak için can atıyorsun, ölüm ise, seni yakalamak için can atıyor.
Life slips away, each day it turns and flies; Fell death hews down thy roots before thine eyes.
Hayat geçer ve her gün senden bir az daha uzaklaşır, bu ölüm fenadır senin kökünü kazır.
All living men shall surely taste the tomb, Yet none foreknows the day of final doom.
Diri olan, şüphesiz, ölür, fakat hangi gün öleceğini bilen yoktur.
In youth a stripling waits for beard to sprout; When bearded, waits till hoary hairs spread out.
Küçük iken, insan sakal çıkmasını bekler, sakal çıkınca, beyaz olmasını bekler.
When beard turns white, death stands before the gate; No bow, no spear can fend that final fate!
Sakalın beyazlaşınca, ölüm geldi demektir, ok-yay, silâh ölüme karşı fayda etmez.
Burn not thyself with eyes wide open, friend; Leap not in fire for worldly stuff to end!
Kendini göz göre-göre zorla yakma, bu dünya için, kendini âteşe atma.
World-wealth is brine: the more a mortal drinks, The thirstier and parched his palate sinks!
Bu dünya malı acı su gibidir, insan ne kadar içse, kanmaz, damağı bile nemlenmez.
Man is dry sand: though rivers pour their tide, His greedy eye can ne'er be satisfied!
Bu insan kuru kuma benzer, onun tamahkâr gözü derya girse, doymaz.
This world is a mirage that mocks the sight: The faster thou pursuest, it takes to flight!
بۇ دۇنيا خۇددى سەراپتەك كۆز ئالدىڭدا كۆرۈنىدۇ، ئۇنىڭغا قانچە ئەگەشسەڭ، شۇنچە قاچىدۇ.
Who banishes base lust and turns to pray, Denies the hidden foe all room to slay.
Nefsinin arzularını kendisinden uzaklaştıran ve ibâdete koşan kimse, gizli düşmana fırsat vermez.
Bow not thy neck to fleshly desire or toy; Its solace is sorrow, child's sport its joy!
Vücûda tâviz verme ve ona boyun eğme, onun avutması ıztırap, ettiği de hava ve hevestir.
Thy past is gone, never to return again; How brief the remnant, none can ascertain!
Geçen hayat bir daha dönmemek üzere gider, geri kalanı ne kadar sürer, bu da belli değildir.
Waste not this present day granted to thee; Prepare for death, and serve God urgently!
Bari elde bulunan bugünü başına geçirme, ölüme hazırlan, ibâdete koş.
Hear what the awakened soul said long ago, Refined and purged of every turbid woe:
Uyanmış ve bütün bulanıklıklardan süzülmüş olan insan ne der, dinle.
'Thou hast lived through last night's departing space; Canst thou be sure tomorrow runs its race?
Dün geceni geçirdin, gelen gününün geçeceğinden şüphemi ediyorsun.
'Twixt past and future is a single rest; Make not such clamour for a fleeting guest!'
Geçmiş ile geçecek arasında ancak bir konak vardır, bir konaklık hayat için, bu kadar gürültü etme.
Long have I dwelt within this mountain seat, Breaking the power of self beneath my feet.
Epiyi bir zaman oldu, hayatımı burada geçirdim, zamanla nefsin belini kırdım.
Now to the city thou dost summon me: If lust ensnares me there, who sets me free?
Bugün sen beni kasabaya ve şehre çağırıyorsun, orada nefsimin esiri olursam, beni kurtaracak bulunurmu.
The carnal soul is a most stubborn foe; Its nets and gins are spread where'er we go.
Bu vücut bir düşmandır ve çok çetin bir düşmandır, o her yere tuzak ve ağını yaymıştır.
Yield not to its desire; resist and stand; Wise men grant no concessions to its hand!
Onu arzusuna bırakma, gayret et, mukavemet göster, akıllı insanlar vücûda tâviz vermezler.
Hear what the man who subdued passion cried, Who snapped the neck of lust and crushed its pride:
Hava ve hevese gâlip gelerek, nefsine hâkim olmuş insan ne der, dinle.
'O man of knowledge, be not passion's thrall; If passion captures thee, religion's wall must fall!
Ey büyük bilgi sahibi, vücûdun esiri olma, vücût seni esir ederse, fidye olarak, dinini ister.
No one can style that person wise or bright Who shapes his every deed to appetite.
Her işi hava ve hevese uyarak yapan adama bilgili demek caiz değildir.
None can call prudent him of living heart Who lets his body play the tyrant's part!
Ey diri gönüllü, vücûdun esiri olan adama akıllı demek mümkün değildir.
Ignorant is that man beyond dispute Who yields continual rations to the brute!
Vüvcûda dâima tâviz veren insan, gerçekten, bilgisiz insandır.
Senseless are those, my brother, who surrender Their souls to carnal whims as their defender!
Ey kardeş, kendilerini hava ve heveslerine baş yapanlar akılsız kimselerdir.
Such is this world, its nature laid so bare; I named its flaws; now weigh them in thy care!'"
İşte bu dünya böyledir, onun bütün kusurlarını söyledim, artık sen düşün.